FACENDO REPASO

Agora que este curso está chegando a súa fin facemos repaso e dámonos de conta que nos quedaron algunhas cousas por contar. Aínda non é tarde!
No cole celebramos as Letras galegas cunha pescuda documental sobre o autor homenaxeado que se foi facendo nas distintas aulas. Entre todos fixemos un pequeno mural pondo en valor unha das poesías do autor que nos pareceu a mais doada para os nenos.

Tamén coa axuda dos pais enchémolo cole de flores coas palabras que todos escollemos como as mais fermosas da lingua galega, as que mais significaban para as nosas familias. Temos que agradecervos a vosa colaboura e deixámosvos aquí as fotos para que desfrutedes coas palabras e as obras de todos, grandes e pequenos.

3 ANOS

4 ANOS

5 ANOS

1º PRIMARIA

2º PRIMARIA

3º PRIMARIA

4ºPRIMARIA

5º PRIMARIA

6º DE PRIMARIA

SEGUEMOS A ACHEGARVOS O PROXECTO NIMBOS

Desta volta imos traer ata o blog dous poemas do proxecto porque vai quedando pouco tempo, ... acabásenos o curso!

ALFA I OMEGA
Foi o comezo do tempo un berro de sede dende a lus.
A vocación do mundo é subir antre cadabres por un camiño de sede e lusquefús.
A espranza do mundo é o amor consumido de sede na consumación da crus.
A fin suprema do tempo é un estalido de groria na lus.




NO RESPLENDOR DO DÍA

Quero morrer de música nunha tarde de pinos
sIn sentir o martelo dun recordó no sangue,
e caere amodiño na sombra como a lúa
enterra as súas cornas tras de Arxán.

Que o sol siga o seu rego deica o mesmo cadullo,
a derradeira rella do tempo en carne viva,
que os paxaros non calen no oco quente da tarde,
que non paren os bois de remoer.

Que o meu carro se entorne cheo de lume e sono
sin axotar as troitas nin as alas dormidas,
e que a Deus me encomenden os ventos vagabundos,
as lebres que se riron do meu can,

os camiños que andiven i as álbores con niños,
os ollos, inda cheos da lus de Deus, dos nenos,
as vozes escondidas que teman deste mundo,
as bágoas puras que non ve ninguén,

namentras en falopas cái a imaxe do mundo
i as voces son adeuses de xente non peirao
i eu estrela da noite que se perde no día,
no resplendor do día que busquéi.

CANTANDO TAMÉN APRENDEMOS

Cantando, cantando tamén nos achegamos ao escritor protagonista das nosas Letras. Eso foi o que de seguro pensou Paco Nogueiras Nodar ao compoñer esta canción.

NOVO POEMA DE DIAZ CASTRO FEITO CINE CO PROXECTO NIMBOS

Presentamos un novo poema convertido en imaxe dentro do proxecto Nimbos. 
Deixámosvos a letra e mailas imaxes . 


COVA ALUMADA

Cruel, cruel, cruel
realidade! Ai láio
sobro escombro dun sono
que non se erguerá máis!

Praló do mundo, un sol
sin noite nin hestória
busca a ruína esquencida
i énchea toda de grória.

"Nimbos", Xosé María Díaz Castro.
Poema reproducido da edición bilingüe publicada en 1982 por Editora Nacional, con supervisión e tradución ao castelán do autor

Tamén o enlace a anterior entrada para que a lembredes

ABRIL MES DOS LIBROS E MAIO MES DAS LETRAS GALEGAS

Abril estase indo paseniño e ven maio aí a fume de carozo... O mes dos libros cuxo día central estamos a piques de celebrar e Maio  xa co arrecendo das letras galegas en moitas webs e acontecementos culturais.
  Dende a biblioteca queremos contribuir ás dúas celebracións dando a coñecer pouquiño a pouco a obra de Xose María Díaz Castro na letra e na imaxe.
Imos ir pendurando no noso blog algúns dos seus poemas do libro Nimbos acompañados dos documentais feitos por varios autores dentro do Proxecto Nimbos.
Escomenzamos por este poema Ai Capitan que tristemente está tan de actualidade despois desta cadea de naufraxios que levamos.

Pode ser un bó recurso para traballar nas aulas, poesía, prensa e cine dunha mesma vez.

Chorar, chorar mentres o barco rompe
contra o solpor, na noite!
A túa pipa non verán meus ollos
fomegar máis;
nin o teu riso, para sempre inmenso
abrente na mar.
Lume che din, lume me queda. Cinza,
capitán!
Soia a sirea do teu barco
toda a eternidá.
Fume nos ollos, area fría
nas miñas maus.
E en boca que perdín, a longa pipa
fumando a miña vida, capitán.
Chorar, chorar,
como sempre choraron as mulleres,
ai capitán, con barcos ou sin eles!